Przenośny odbiór telewizji przy użyciu sieci nadajników naziemnych

Celem mojej pracy magisterskiej było poznanie możliwości budowy systemu telewizji mobilnej DVB-H w oparciu o istniejący standard telewizji naziemnej DVB-T.
Ze względu na fakt, że technika cyfrowa w Polsce dopiero zaczyna się rozwijać, w pracy tej postanowiłem skoncentrować swą uwagę szczególnie na możliwościach wprowadzenia i rozwoju tegoż systemu w naszym kraju.
Praca została podzielona na sześć rozdziałów w obrębie, których zastosowano podrozdziały. Pierwszy rozdział poświęcony został historii powstania systemu naziemnej telewizji cyfrowej DVB-T oraz telewizji mobilnej DVB-H. Starałem się w nim opisać początki pracy nad systemem DVB-T/H zarówno w Europie, jak i w Polsce.
W rozdziale drugim uwagę swą skoncentrowałem przede wszystkim na strukturze systemu DVB-T. Zawarłem w nim główne zalety cyfrowej telewizji naziemnej oraz podstawy techniczne tego standardu. Rozdział ten poświęcony został także nadajnikom telewizji
DVB-T zlokalizowanym na terytorium naszego kraju.
Kolejny trzeci rozdział pracy przedstawia główne założenia systemu DVB-H,
w tym m.in. warstwę fizyczną standardu, algorytm dzielenia czasu czy korekcję błędów.
Rozdział czwarty charakteryzuje zainteresowanie wdrożeniem systemu DVB-T/H w Polsce i na świecie. W rozdziale tym starałem się zanalizować przede wszystkim perspektywy rozwoju telewizji mobilnej w naszym kraju, a także aspekty prawne regulujące ten standard.
Kolejny szósty rozdział pracy poświęcony został charakterystyce możliwości wykonania wielkoobszarowej sieci SFN dla Polski, w tym w szczególności dla województwa wielkopolskiego. W rozdziale tym starałem się dokonać porównania sieci SFN i MFN, a także przybliżyć Strategię przejścia z techniki analogowej na technikę cyfrową.
W ostatnim, szóstym rozdziale zwróciłem uwagę również na inne standardy telewizji mobilnej działające na świecie, by przez to podkreślić wyższość standardu DVB-H nad pozostałymi.