Wybrane kody rozdzielcze do transmisji informacji cyfrowych

Celem pracy było omówienie wybranych kodów rozdzielnych do transmisji informacji cyfrowych. Dla kodów rozdzielnych pozycje przenoszące wiadomość nie mogą pełnić jednocześnie funkcji ochrony tej wiadomości. W związku z tym długość słowa kodowego dla kodów rozdzielnych zostaje powiększone o symbole nadmiarowe chroniące tą wiadomość. Jest to podstawowa cecha kodów rozdzielnych.
W pierwszym z trzech rozdziałów pracy dyplomowej zostały opisane zasady konstrukcji oraz wykorzystania nadmiaru kodowego dla rozdzielnych kodów niesystematycznych (przemieszane względem siebie pozycje informacyjne i kontrolne) i systematycznych (uporządkowane względem siebie pozycje informacyjne i kontrolne). Jako przykład kodów niesystematycznych zostały przedstawione klasyczne kody Hamminga, czyli historycznie pierwsze kody poprawiające błędy. Następnie na podstawie tych kodów zostały wyznaczone i opisane systematyczne kody Hamminga.
W rozdziale drugim zostały zaprezentowane programy komputerowe. Programy zostały napisane w środowisku C++ Builder. Pierwszy wykonany przeze mnie program Klasyczne kody Hamminga dotyczy kodów niesystematycznych. Program umożliwia wizualizację procesów zachodzących w systemie przesyłania informacji dla kodów o długości 7, 8, 15, 16. Drugi program Systematyczne kody Hamminga pozwala na rozpatrzenie każdego z 24 wariantów kodu o długości 7. Program umożliwia wizualizację macierzy kontrolnych H, macierzy generujących G, oblicza i wyświetla wszystkie słowa kodowe oraz wagi słów kodowych. Dla wybranego wariantu istnieje możliwość prześledzenia procesów zachodzących w systemie przesyłania informacji.
W ostatnim rozdziale zostały przedstawione przykładowe dwie instrukcje do laboratorium komputerowego z „Podstaw Teletransmisji” i „Teorii Informacji”. Ćwiczenia laboratoryjne wykorzystują napisane przeze mnie programy komputerowe.