Badanie hybrydowych przewodów do zastosowań urologicznych i kardiologicznych

Hybrydowe przewody opracowane w Laboratorium Bioinżynierii Chemicznej na Wydziale Inżynierii Przemysłowej (Uniwersytet Padowski, Włochy) łączą odkomórkowione osierdzie wieprzowe (DPP) i podśluzówkę jelita cienkiego (SIS) z Chronoflexem AR (CF AR), biokompatybilnym poliuretanem. Przewody te starają się naśladować naturalne tkanki, oferując korzyści dla zastosowań medycznych. Celem tej pracy jest ocena ich trwałości i przepuszczalności do zastosowań urologicznych i kardiologicznych. Przetłaczano wodę destylowaną przez oba przewody DPP AR i SIS AR w celu wstępnej oceny ich wydajności. Testy wykazały wyciek w okolicach szwu DPP AR, co wskazuje na potrzebę lepszych technik szycia. Przewód SIS AR sprawował się lepiej, ale wymaga ulepszeń strukturalnych. Pomimo tych problemów, przewody hybrydowe wykazują potencjał do zastosowań biomedycznych, jednak również konieczne jest ich dalsze udoskonalanie.

Hybrid conduits developed at the Chemical Bioengineering Lab of the Department of Industrial Engineering (University of Padua, Italy) combine decellularized porcine pericardium (DPP) and small intestinal submucosa (SIS) with Chronoflex AR (CF AR), a biocompatible polycarbonate urethane. These conduits try to mimic natural tissues, offering advantages for medical applications. This thesis evaluates their durability and permeability for urological and cardiovascular use. Distilled water was passed through both the DPP AR and SIS AR conduits to preliminarily assess their functional performance. These tests showed a leakage in the area of DPP AR sutures, indicating a need for better suturing techniques. The SIS AR conduit performed better but needs structural improvements. Despite these issues, hybrid conduits show promise for biomedical applications, with further refinement needed.